• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
  • https://www.facebook.com/groups/tekgozkoyu/?fref=ts
Giresun Tanıtım

Anılar-Yaşananlar

Ahmet Kaçar Taburcu oldu

   

    

"Anar Ömrümce Gönül, Unut Beni, Hayal Dolu Bir Gençlik "gibi eserlerin söz ve güfte sahibi Ahmet Kaçar, taburcu oluyor.Kalbindeki ritim bozukluğu nedeniyle önce Giresun Devlet Hastanesi'ne oradanda Trabzon Tıp Fakültesi Hastahane'ne kaldırılan ve kalbine pil takılan Ahmet Kaçar, taburcu oluyor.Bizde www.gorele.com.tr ve www.radyogorele.com ailesi olarak ünlü şairimiz Ahmet Kaçar'a Allah'tan acil şifalar dileriz.

 

 

 

 Ahmet Kaçar Kimdir?

 

1926 Yılında Görele’nin Çürükeynesil (Şimdiki Sağlık Köyü) köyünde doğdu.


İlkokulu Göreele’de,Orta Okulu Giresun’da bitirdi.İkinci Dünya Şavaşı’nın yokluk yılları nedeniyle Trabzon Lisesi’ndeki eğitimini yarım bırakmak zorunda kaldı.


İlk şiirini ilkokul son sınıfta iken yayınlandı.Müzikle ilgilenerek klarnet ve ud öğrendi.Askerlik dönüşü başladığı Eynesil Tapu Sicil Memurluğu’ndan emekli oldu.1953 yılında Göreleli Güzelhan,bestekar ve koro şefi Kemal Gürses “ Hayal Dolu Bir Gençlik “isimli güfteyi besteledi.Bu ilk besteden sonra Şükrü Tunar,Selahattin İnal,Avni Anıl gibi bestekarlar ve kendisi tarafından 70’e yakın güftesi bestelenmiştir.


Bu bestelerden bazıları “ Hayal Dolu Bir Gençlik,İlk Göz Ağrısı,Anar Ömrümce Gönül,Unut Beni,Dinmez Hicran Yarası”dır. 


Şair Lirik şiirleri yanı sıra Türk şiirinden az dörtlükler ve özellikle düşünsel tarafı ağır basan taşlamalar yazmıştır.Şiirleri 1963 Kimbilir,1984’de Yalancı,1995’de Son Ufuklar adlı kitaplarda yayınlamıştır.Tüm şiirlerini şu an basıma hazırlanan” Yıllar” İsimli Kitapta Toplanmıştır.

Ahmet Kaçar, Giresunumuz’un yetiştirdiği önde gelen şairlerden biridir. 
Görele’nin Çürükeynesil (Sağlık) köyünden olup, bugün 83. baharını (sonbaharı kendisine yakıştıramıyorum) yaşamaktadır. 
Türk Musıkisi klasikleri arasına girmiş olup; başta merhum Sanat Güneşi Zeki Müren olmak üzere, onlarca sanatçı tarafından radyolarda, televizyonlarda, gazinolarda ve tüm müzikhollerde yorumlanan “Unut Beni Kalbimdeki Hicranla Yalnız Kalayım”, “Anar Ömrümce Gönül Giden Sevgilileri”, “Hayal Dolu Bir Gençlik Ümit Dolu Bir Aşk Bitti”, “Sitemler Örüyor Kaderin Ağı”, “Kederli Günleri Sensiz Yazımın”…gibi şarkıları duymayanınız yoktur sanırım. 
Bunlar da dahil TRT Repertuarında kaydı olan 20’nin üzerindeki şarkıya söz yazarı olarak imzasını atmıştır, Ahmet Kaçar. 
İşte en tanınmışlarından ikisi:
Makam:Rast, Beste: Şükrü Tunar 
“Unut beni kalbimdeki hicranla yalnız kalayım, 
Kimsesiz bir yavru gibi kucağında ağlayayım. 
Bu kaçıncı söz verişin,söyle nasıl inanayım, 
Kimsesiz bir yavru gibi kucağında ağlayayım.” 
Makam Uşşak, Beste Şükrü Tunar 
“Anar ömrümce gönül giden sevgilileri, 
Bilmez biçare kalpler, giden dönmez ki geri. 
Gözüm yollarda kaldı bunca yıllardan beri, 
Bilmez biçare kalpler, giden dönmez ki geri.” 
Besteler de yapmaktadır zaman zaman. 


O aynı zamanda eşine ender rastlanır bir “Taşlama” ustasıdır da… 
Hemen hemen her sayımızda bir dörtlüğüne yer vermeye çalıştığımız Ahmet Kaçar’ın yüzlerce belki de binlerce taşlaması mevcuttur. 
Her birinde şiir sanatının incelikleri vardır, felsefe vardır, mizah vardır… 
Bir taraftan gülümsetirken, diğer yandan da düşündürür. 
Hemen hepsi de “taşı gediğine koyan” cinsindendir. 
Buyurun birkaç örnek de taşlamalarından: 
“İşitmesin hane halkı sekiz şiddetinde azar; 
Nasibi kısmet olursa, ilk temeli atacağız. 
Haftanın beş günü dahil, cumartesi ve pazar; 
Minare gölgesi alıp, davul tozu satacağız!”

“Harcandı altın paralar, ithal kavak suntasına; 
Batı ense tıraşında, Şark yeni salkım saçaklı. 
Her gün ayar borcumuz var, Tahtakale cuntasına; 
Bedava mal verdiğimiz tüccar, bizden alacaklı!” 
Kaçar’ın en belirgin özelliklerinden biri de, hoşsohbet, hazırcevap ve nüktedan olmasıdır. 
Dost halkası çok geniştir. 
Eskilerin tabiriyle, “nev-i şahsına münhasır” bir insandır. 
Sözüne, sohbetine doyum olmaz. 
Her sorunuza anında nükteli cevaplar verir. 
Hiçbir lafın altında kalmaz; ne yapar, eder taşı anında gediğine koyar. 
Hayatla dalgasını geçen rind bir insandır. 
Hiçbir şeyi kendine dert etmez. 
Dilediği gibi yaşar. 
Dost halkası çok geniştir. 
Eski adı Çürükeynesil olan Sağlık köyünün hakim bir tepesinde özene-bezene yetiştirdiği güllerle, çiçeklerle bezeli mütevazi evi, her zaman dostlarının akınına uğrar. 
Şimdi bir anının tam yeri. 
“Birgün gazeteci Yaşar Çakır, Şair Bahtiyar Dayımoğlu, Mimar Uğur Karaibrahimoğlu…gibi dostları Giresun’dan Ahmet Kaçar’ı ziyarete gelirler. 
Kaçar’ın çevresindeki göz okşayan yeşilliğe hayranlık dolu bakışlarını odaklayan konukları, “üstad” der: 
-Burada ne kadar çok yeşillik var; ne yapıyorsun bu kadar otları? 
Cevap gecikmez: 
-Buraya sadece siz gelmiyorsunuz ki!” 
Benim de yakın dostum; daha doğrusu sevdiğim, saydığım bir büyüğüm, ağabeyimdir. 
Yıllık izinlerimde memleketim Görele’ye her gidişimde, onun bir numaralı uğrak yeri (tabi bizim de…) olan fotoğrafçı Fikret Ak’ın dükkanının önünde mutlaka bir araya gelir, bol bol geyik yaparız.
Hani, “Üzüm üzüme baka baka kararır” derler ya… 
Üstadın sayesinde zamanla biz de hazırcevaplar sınıfına terfi etmeye başladık galiba! 
İstanbul, Ankara gibi büyük şehirlerin barajlarında ne kadar su kaldığının ülkenin 
birinci gündem maddesini oluşturduğu sıcak bir Ağustos günü. 
Sevgili Fikret’in dükkanının önünde her zamanki gibi havadan sudan konuşuyoruz. 
Havadan-sudan dediğimize göre… 
Sudan başlayalım önce. 
Bir ara bana dönüp, “Seyfullah” diyor: 
-Acuk bekle,bi su dökünüp geliyum. 
“İlahi Ahmet abi” deyip,taşı hemen gediğine koyuyorum: 
-Millet susuluktan kırılıyor,sen su dökmeye gidiyorsun.Ayıp olmuyor mu?!
Tabi hep beraber basıyoruz kahkahayı. 
E, Ahmet Kaçar gibi bir laf cambazına da böyle anlayacağı dilden cevap verilir, di 
mi! 
Şiirleri; “Kimbilir”, “Yalancı”, “Son Ufuklar” ve “Bütün Şiirleri” adlı dört kitapta toplanmış olan büyük üstad, 
Kaçar'ın TRT repertuarına girmiş 30'dan fazla eseri var. Çalışmalarını yalnız yaşadığı evinde sürdürüyor. 

Kaçar Zaman Zaman Kendisi İçin de Şiir Yazıyor 

Bakın kendisi için yazdığı şiire:
Bir suçlu gibi dağlar,bakıp dönüyor arka; 
Görmek istemediği biri geçermiş gibi. 
Peşim sıra dizilmiş,gölgeler korka korka, 
Tekrarlıyor adımı bana dön,dermiş gibi.

Ahmet Kaçar’ın Hayatı (1926- ) 

Ahmet kaçar 1926 yılında Görele’nin sağlık köyünde doğdu. İlkokulu Görele merkez ilkokulu’nda bitirdi. 

Kaçar’ın evi bugün bile otoların çatlarcasına zorlanarak tırmanabildiği taşlı topraklı bir yoldan ulaşılan ve etrafına hâkim olan tepededir. 

Çillioğlu Mahallesi’nin bu fakirhanesinde, günümüzden elli altmış yıl öncesi bütün imkânsızlıkları içinde okumaya çalışan Ahmet, lise çağına kadar tahsilini devam ettirir. Lise Trabzon’ dadır ve köy delikanlısı Ahmet, okuyabilmek için şehirde barınmak zorundadır. Ailenin maddi sıkıntısı pek fazladır. Ayakta kalabilmek için çare arayışları artar. İşsiz bir köylü olan babası iş bulmak niyetiyle Samsun taraflarına gider ama geriye ne bir haber ne de kendisi gelir. Hassas delikanlının maddi yoksulluğuna rağmen bir de babasızlık eklenir. Liseyi terk eder. 1953 yılında Tapu Sicil Memurluluğuna başlar ve hiç evlenmeden 1984’te Eynesil’de emekli olmuştur.
Göreleli ünlü bestekâr ve koro şefi, Çetin Temel ‘in Görele ‘ye geldiği günlerde Ahmet Kaçar'dan bir şiir almasıyla 1953 yılında Ahmet Kaçar’ın ilk şiiri bestelenir. Kemal Gürses’in Acemkürdi makamında bestelediği “hayat dolu bir gerçek” isimli şarkısını dönemin ünlü sanatçılarından Perihan Altındağ Sözer’in okumasıyla besteciler Ahmet Kaçar’a mektuplar göndermek suretiyle güfteler isterler. Şükrü Tunar’ın 1958’de bestelediği Ahmet Kaçar güfteleri oldukça beğeniliyor ve Ahmet Kaçar’a diğer bestekârlardan güfte talepleri artar. 

Şimdilerde eskiye nispetli belki daha derin bir yalnızlığı teneffüs eden bestekâr Şair ,tepede bir kartal yuvasını andıran küçük fakirhaneyi, usta bir bahçıvan titizliğiyle manolya ve güller içinde yaşamını sürdürüyor. 

Ahmet Kaçar duygusal şiirlerinin yanında mükemmel bir taşlama ve hiciv ustasıdır. Günlük hayatında şakacı ve nüktedan tavrı ve taşlamalarla sanatsal boyuta ulaşmıştır ve Kaçar’ ın dörtlükleri yerel gazetelerde de yayınlanmaktadır. 

Kaçar’ ın Şiirlerinden Bazıları 

Ömrü bir yaz süren çiçekler gibi, 
Bu hazan ilinden geçer giderim. 
Bırakıp toprağa verdiği rengi, 
Bir taş korkusuyla geçer giderim. 

Çatısız şu tavan altında müphem, 
Bedenim üstüne yığılan gölgem, 
Belki güleceğim belki hep alem, 
Kaderim böyleymiş çeker giderim. 

Yığılıp üstüme ebedi hüzün, 
Gece ışığından ayrı gündüzüm, 
Gidip de baharım gelince hüzün, 
Ben de herkes gibi biçer giderim. 

Anar Ömrümce Gönül 

Söz: Ahmet Kaçar 

Müzik: Şükrü Tunar 

Anar ömrümce gönül giden sevgilileri, 
Bilmez biçare kalpler giden dönmez ki geri. 
Gözüm yollarda kaldı bunca yıllardan beri, 
Bilmez biçare kalpler giden dönmez ki geri. 

Hayal Dolu Bir Gençlik 

Söz: Ahmet Kaçar 

Müzik: Kemal Gürses 

Hayal dolu bir gençlik, ümit dolu bir aşk bitti. 
Bülbül bile goncaları hıçkırıkla terk etti. 
Çiler bülbül, gider bülbül, ayrılık… 

Sevda yaman bir çile, çekerim bile bile, 
Ayrılıyoruz artık ey yolcu güle güle. 
Çiler bülbül, gider bülbül, ayrılık… 

Hayat esen bir rüzgar, onun peşinde yıllar 
Sürünürüz bilmeden neden Allahım neden ayrılık 
Çiler bülbül, gider bülbül, ayrılık… 

Kimbilir 

Belki bir gün dudağın adıma takılacak 
Yine eski şen dille anar mısın kimbilir 
Vuslatsız bir baharla senden ayrı kalacak 
Ayrı geçen günlere yanar mısın kimbilir. 

Yaşla dolacak gözün artık umut yerine 
Korku başka bir dudak takacak ellerine 
Sabahsız bir gecenin doğmayan seherine 
Sen de hülyalarını sarar mısın kimbilir. 

Taşırken martıların rengini akşam suda 
Seni atmak istesem kalbimde son hududa 
Hakikat değil artık hayal olsun uykuda 
Beni bir an koynunda sanar mısın kimbilir. 

Ay doğarken ufukta ben de mehtabı anar 
Düşünürüm gurbetin ne gamlı akşamı var 
Belki seni de şimdi hicran sarar 
Belki gözlerin yaşlı ağlar mısın kimbilir.
Nereye 
Bu kırık kalple üzgün bir sonbahar akşamı 
Rüzgârın ittiği dallar gibi nereye? 
Başlangıcı ve sonu bilinmeyen zamanı 
Bitirmek için geçen anlar gibi nereye? 

Aldattın bunca sene kendini sevdalarla 
Dolu şimdi de için acı hatıralarla 
Bir defter sayfasında bırakılmış yaşlarla 
Mazide unutulmuş yıllar gibi nereye? 

Bilinmez geceler mi yoksa gündüz mü erken 
Dönüşsüz bir gidiş bu gelen yok o menzilden 
Artık tükendi diye güzler ümitlenirken 
Son sanıp da bitmeyen yollar gibi nereye? 

Kendini bir alevin kucağında bulacak 
Koparılmış bir yaprak acısında solacak 
Yağışı karanlığın son yağmuru olacak 
İklimini şaşırmış karlar gibi nereye? 

Unut Beni 

Söz: Ahmet Kaçar 

Müzik: Şükrü Tunar 

Unut beni kalbimdeki hicranla yalnız kalayım, 
Kimsesiz bir yavru gibi kucağında ağlayayım. 
Bu kaçıncı söz verişin söyle nasıl inanayım, 
Kimsesiz bir yavru gibi kucağında ağlayayım 
Görele'nin Sağlık Köyünde yaşayan Ünlü şair Ahmet Kaçar, yaklaşık onbeş yıl sonra Görele sahilinde gezintiye çıktı. Haftada dört gün hiç ama hiç aksatmadan Sağlık köyündeki mütavazi evinden Görele'ye inen ve burada sadece başta fotoğrafçı Fikret Ak'a ve matbaacı Cem Karaahmetoğluna uğrayan Ünlü şair, yıllar sonra yeniden düzenlenen sahil yolunu görünce oldukça şaşırdı. Yeni yapılan sahil yolunu görünce eve yaya gitmeye karar veren Ahmet Kaçar'ın spor hayatı yüz metre sürdü. Foto Fikret Akın'ın zorla arabasıyla gezintiye çıkardığı şair Ahmet Kaçar yeni yapılan yolları ve sahili görünce muzipliğini de bırakmadı. Yanında bulunan Fikret Ak'a ''Ula Fikret haburalar ne güzel olmuş, bizim köyden daha güzel '' diye söyledi.
Yolların ve sahilin güzelliğini gören Ahmet Kaçar yaya olarak evine gitmeye karar verse de seksen yaşın verdiği yorğunluğa fazla direnemedi ve yaklaşık yüz metre yürüdükten sonra kendisini takip eden Fikret Ak'la beraber yine eve arabayla dönmek zorunda kaldı.. 
Sağlık köyü kıyıya çok uzak olmamasına rağmen eskiden at yarışlarının yapıldığı bir küçük düzlüğü bulunan tepelik bir mevkidedir. Kaçarların evi bugün bile otoların çatlarcasına zorlanarak tırmanabildiği taşlı topraklı bir yoldan ulaşılan ve etrafına hâkim olan tepededir. Çillioğlu mahallesi’nin bu fakirhanesinde, günümüzden elli altmış yıl öncesi bütün imkânsızlıkları içinde okumaya çalışan Ahmet, lise çağına kadar tahsilini devam ettirir. Lise Trabzon dadır ve köy delikanlısı Ahmet, okuyabilmek için şehirde barınmak zorundadır. Ailenin maddi sıkıntısı pek fazladır. Ayakta kalabilmek için çare arayışları artar. İşsiz bir köylü olan babası iş bulmak niyetiyle Samsun taraflarına gider ama geriye ne bir haber nede kendisi gelir. Hassas delikanlının maddi yoksulluğuna rağmen bir de babasızlık eklenir. Liseyi terk eder. 1953 yılında Tapu Sicil Memurluluğuna başlar, 1984’te Eynesil’de emekliye ayrılır. 

Derya gönüllü şair, tadımlık sevgilere rağbet etmemiş olacak ki hiç evlenmemiştir. 

Göreleli ünlü bestekâr ve koro şefi, Çetin Temel ‘in Görele ye geldiği günlerde Ahmet Kaçar'dan bir şiir almasıyla 1953 yılında Ahmet Kaçar’ın ilk şiiri besteleniyor. Kemal Gürses’in Acemkürdi makamında bestelediği “hayat dolu bir gerçek” isimli şarkısını dönemin ünlü sanatçılarından Perihan Altındağ Sözer’in okumasıyla besteciler Ahmet Kaçar’a mektuplar göndermek suretiyle güfteler istiyorlar. Şükrü Tunar’ın 1958’de bestelediği Ahmet Kaçar güfteleri oldukça beğeniliyor ve Ahmet Kaçar’a diğer bestekârlardan güfte talepleri geliyor. 

Şimdilerde eskiye nispetli belki daha derin bir yalnızlığı teneffüs eden bestekâr sair tepede bir kartal yuvasını andıran küçük fakirhaneyi, usta bir bahçıvan titizliğiyle manolya ve güller içinde aşiyan haline getirecek kadar verimli bir tabiat sevgisine ve ince çevre zevkine sahiptir. 

Ahmet Kaçar duygusal şiirlerinin yanında mükemmel bir taşlama ve hiciv ustasıdır. Günlük hayatında şakacı ve nüktedan tavrının yerdi ve taşlamalarla sanatsal boyuta ulaşmıştır. 

Görele’nin sağlık köyünün en üst noktasındaki geleneksel yapıdaki bir köy evinde duygularıyla, ilham perileriyle, şiirleri ve besteleriyle baş başa yaşamaktadır. 

Göreleli hemşerimiz merhum bestekar Fethi Karamahmudoğlu’nun görüş- 
leri de şöyle, Ahmet Kaçar’la ilgili: 
‘’Karmaşık duyguların arasına çekinmeden ve kaybolma kaygısından uzak 
dalışındaki cesaret yanında, herkesin en çok kullandığı kelimeleri dizişin- 
deki kendine özgü maharet onun en şaşırtıcı yönleri…’’ 

ÜNLÜ ŞAİRİMİZ AHMET KAÇAR'IN BAŞINA GELENLER !
ŞAİR BASRİ BAYRAM HİKAYESİ 

1975 Yılında geçen hoş bir hikaye. 

Görele'nin ünlü şairi Ahmet Kaçar'ın olduğu yer espriden geçilmez. 

Çocukluk arkadaşı Basri Bayram ile şakalaşırken bulduğumuz şairimiz gene ortalığı kırıp geçiriyordu. 

"Ne oluyor Ahmet amca" diye sorunca başladı anlatmaya. 

"1975 yılında ben Eynesil Tapu Müdürlüğünde çalışıyorum ve bir yandan da yazdığım şiirleri Hürriyet gazetesine gönderiyorum. Ne kadar şiir gönderdiysem bir türlü yayınlanmadı, halka pek önem vermiyorlardı. Bunun üzerine bende Çorum 2.Noterliği yapmakta olan Noter Basri Bayram ismiyle bir şiir gönderdim"... 

Bu arada bizi dinlemekte olan Basri Bayram amca gülmekten kendini alamıyor ve söze devam ediyor. 

"Birgün banka müdürü bana telefon etti. O zamanlar aylık gelirimiz 200 lira civarında ve bana Hürriyet gazetesine yazdığım bir şiirden dolayı 2.000 lira telif parası gönderildiğini ve bankaya gelip almamı söyledi. Bir an tereddüt ettim, çekindim ve benim işlerim bir hayli fazla acaba görevli bir arkadaşı göndersem ona verebilir misiniz? deyince, "neden olmasın, gönderin verelim" dedi ve gerçektende parayı gönderdi. 

O gün bütün arkadaşları toplayıp ziyafet verdim ama nafile para bir türlü bitmek bilmiyor!" 

O arada söze giren şairimiz Ahmet Kaçar, 

"Basri Bayram'ın servetinin temelinde benim param vardır,ona hakkımı helal etmiyorum" diyor ve Basri Bayram amca gülmekten yerlere yatıyor.
"Gel helallaşalım Ahmetçiğim" diyor. 

Aslında acelemiz var,Görele'mizin (canti) beyefendi avukatlarından Muzaffer Keloğlu'nun cenazesine gitmemiz gerekiyor. 

"O zaman şu çay paralarını bari ver" diyor Ahmet Kaçar ve Basri Bayram amca çayları ödüyor ve hikayesine devam ediyor. 

Basri Bayram Noter olduğundan Noterler toplantısına iştirak ediyor ve orada bir noter ayağa kalkıyor, "aramızda şair Noterimiz Basri Bayram var" diye Basri amcayı herkese şair olarak takdim ediyor.
Basri amca ne diyeceğini bilemiyor, mahcup oluyor. 

Güle oynaya bunları konuşurken kalkıp cenazeye katılmak üzere merkez Hasanağa camisine doğru yola koyuluyoruz. 

Yolda Ahmet Kaçar'ı görenler boynuna sarılıyor, Görele'liler şairlerini seviyorlar. 
Eserlerine ve geçmişine ait çok fazla söz söylemekten kaçınan Kaçar, 'Unut beni' isimli eserini Zeki Müren'den dinlediğinde kendi eseri olmasına rağmen tanıyamadığını, adeta ayakların yerde kesildiğini aktardı. Eserlerinden kayda değer bir telif hakkı almadığını, Zeki Müren'in de kendisine yardımcı olamadığını dile getiren Kaçar, "Aslında o da garibandı." diye konuştu. 
'Anar ömrümce gönül' adlı artık unutulmazlar arasına giren eserinde "Anar ömrümce gönül giden sevgilileri/ Bilmez biçare kalpler giden dönmez ki geri/ Gözüm yollarda kaldı bunca yıllardan beri/ Bilmez biçare kalpler giden dönmez ki geri" diyen Kaçar, kendisine sorulan sorulara da "Biz geldik söyleyeceğimizi söyledik artık yeni gelenler söylesin" diye de ekledi. Kaçar'ın hiciv biçimindeki bir şiiri ise şöyle: "Bilmez damdaki kemancı mehterin vurduğu marşı/Susar en coşkun yerinde gösterisi esse yapar/ Öyle hassas bir milletiz ki güzel sanatlara karşı/ Körlerimiz renkli resim sağırlarımız beste yapar.

Haber: Ali Dursun

 

Haydi sarılın kaleminize...Duygularınızı paylaşın, hatıralar canlansın.


Yorumlar - Yorum Yaz

Sesime Ses Ver